Zasady tworzenia aktów prawa miejscowego

2005-03-11 0828
Art. czytany: 36224 razy

Tworzenie aktów prawa miejscowego


Zasady tworzenia przepisów prawnych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. Akty prawa miejscowego są stanowione przez wojewodę i organy administracji zespolonej, a także przez sejmik województwa, radę lub zarząd powiatu oraz radę lub wójta gminy – na podstawie przepisów upoważniających, zamieszczonych w ustawach.
1. Podstawą wydania uchwały i zarządzenia jest przepis prawny, który upoważnia dany organ do uregulowania określonego zakresu spraw, wyznacza zadania lub kompetencje organu. W uchwale i zarządzeniu zamieszcza się przepisy prawne regulujące wyłącznie sprawy należące do zadań i kompetencji organu. Nie zamieszcza się w uchwale ani w zarządzeniu przepisów prawnych niezgodnych z ustawą, na podstawie której są one wydane, oraz innymi ustawami i ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, a także przepisów prawnych niezgodnych z rozporządzeniami. Tekst uchwały i zarządzenia rozpoczyna się od wskazania przepisu prawnego, na podstawie którego uchwała lub zarządzenie są wydawane. Akty normatywne o charakterze wewnętrznym określa się wyłącznie nazwą „uchwała” albo „zarządzenie”.
2. Upoważnienia do stanowienia przepisów miejscowych mogą mieć charakter obligatoryjny lub fakultatywny. O tym, czy dane upoważnienie ma charakter obligatoryjny (zobowiązujący dany podmiot do wydania aktu prawa miejscowego), czy fakultatywny(zapewnia swobodę korzystania z upoważnienia) przesądza sposób, w jaki dane upoważnienie zostało sformułowane. Użyty zwrot, np. rada gminy wyda, określi, ustali, świadczy o obligatoryjnym charakterze upoważnienia. W przypadku upoważnień fakultatywnych używane jest sformułowanie – może określić.
3. Jeżeli norma ma być adresowana do każdej osoby fizycznej, adresata tej normy wskazuje się „kto”, jeżeli zakres adresatów ma być węższy, należy zastosować odpowiednie określenie rodzajowe. W wymienionych przypadkach nie poprzedza się podmiotu wyrazem „każdy”. Należy unikać określeń wieloznacznych, nieostrych lub powszechnie niezrozumiałych, a jeśli już w akcie normatywnym się znajdą – należy w akcie zawrzeć definicję tych określeń.
4. W niektórych przypadkach przepisy upoważniające jednostki samorządu terytorialnego do stanowienia przepisów miejscowych wymagają, by np. uzyskały one opinie bądź wydały akt w uzgodnieniu, za porozumieniem czy też zgodą innego, wskazanego w przepisie podmiotu.
5. Stosownie do postanowień zasad techniki prawodawczej przepisy prawne należy redagować zwięźle i syntetycznie, zgodnie z przyjętymi regułami składni języka polskiego. Podstawową jednostką redakcyjną i systematyzacyjną jest paragraf. Paragrafy można podzielić na ustępy, ustępy na punkty, punkty na litery, a litery na tiret.



Podstawa prawna:
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908).